Fout
  • Fout bij het laden van feeddata

Eenrum


Algemeen
Het wierdedorp Eenrum is in de middeleeuwen ontstaan. De oorspronkelijk radiale structuur werd later gewijzigd in een rechthoekige structuur. Aan de voet van de wierde ligt een deel van de ringweg (Oudestraat/Hoofdstraat). Ten noorden van de wierde bevindt zich een havenkom van de Eenrummermaar. De bebouwing stamt voornamelijk uit de negentiende eeuw. Na de Tweede Wereldoorlog verrees nieuwbouw aan de zuidzijde van het dorp. In de kerk in Eenrum werden ‘driemaal ’s jaars’ de Classisvergaderingen gehouden, ‘zo zou men deze de Klassis van Eenrum hebben mogen noemen; als derzelver gewoonlyke Vergaderplaats’.

Exterieur
De Hervormde kerk (Kerkpad 1) is een forse eenbeukige kerk met een recht gesloten koor en een westtoren van vier geledingen, overgaand in een achtkant met koepel en daarop een open bekroning. De kerk is uitwendig voorzien van lisenen. Het schip heeft aan de binnenzijde secundair verwerkt tufsteen en zal iets jonger zijn dan het geheel in baksteen opgetrokken koor. Beide bouwfasen moeten kort na elkaar zijn uitgevoerd, waarschijnlijk aan het eind van de dertiende eeuw. Visueel is er tussen beide delen geen onderscheid. Tot het midden van de zeventiende eeuw had de kerk een vrijstaande toren. In het jaar 1646 werd, getuige een gedenksteen in de toren, met de bouw van de hoge spitse westtoren begonnen. Op een sluitsteen in het gewelf staat het jaartal 1648, waarmee kan worden aangenomen dat tijdens de torenbouw ook de kerk een verbouwing onderging. In de toren hangt een klok uit 1390. In 1809 sloeg de bliksem in de toren, waarbij een oude gedenksteen werd vernield waarop te lezen stond: ‘Anno 1652 is deze Tooren volbouwet’. Van de hoge toren werd in de achttiende eeuw opgetekend: ‘dient den schippers op de Wadden ten bake’. De kerk is in 1953-1957 gerestaureerd. De kerk ligt op een ruim omheind kerkhof.


klik op een foto voor de diaserie van het exterieur


Interieur
Het interieur wordt overdekt door oorspronkelijke meloenvormige koepelgewelven. De meest westelijke travee heeft een midden-zeventiende-eewus kruisgewelf. De kerk bezit een volledig meubilair in Lodewijk XVI-achtige vormen, gemaakt in de jaren 1811-1814 door M. Walles en zijn zoon A. Walles. Het gebouw bevat een koperen inlegstuk met wapenschild voor de zerk van Hermanus Jarghes uit 1506, verscheidene zeventiende- en achttiende-eeuwse grafzerken, alsmede een vermoedelijk twaalfde-eeuws romaans doopvont. Begin 1825 stond de toren weer ‘in volle vlam’. Gelukkig bleef de kerk met het nieuwe orgel behouden. In 1811 namen de kerkvoogden namelijk het besluit om de kerk te vernieuwen en het interieur te voorzien van nieuw meubilair. Ter afsluiting daarvan voltooiden de orgelmakers Lohman ‘het kostbaar Orgel, waar mede ons sedert korte jaren, zoo verbeterd en verfraaid Kerkgebouw’ extra werd opgesierd.


klik op een foto voor de diaserie van het interieur


Bronnen
Monumenten in Nederland (ISBN: 90-400-9258-3)
Het Groninger orgelbezit van Adorp tot Zijldijk

Plaats reactie


Beveiligingscode
Vernieuwen

Nieuws

Kerken alfabetisch

Tweets

by acls us